We vragen op school dat het kind de leerkracht volgt. En als het kind niet volgt valt het op. We vinden dat het kind te snel of te langzaam is. Of opvalt door zijn gedrag.

Vaak volgen er gesprekken met u als ouder en dan kan er besloten worden dat er hulp moet komen. Er volgt een observatie, er komt een onderzoek of er wordt een test afgenomen.
Daarna komt er een diagnose en kan er eindelijk hulp komen…

Maar uw kind is toch meer dan zijn diagnose???

Een “etiket” kan als uitgangspunt dienen en handig zijn, maar mag nooit de basis van het kind worden.
Door anders te kijken naar een diagnose helpen wij uw kind weer gezien te worden en de leerkracht om met uw kind om te kunnen gaan. Een leraar is er voor een kind. Om het kind te leren.
Dat kan als leren leuk is. Maar als het kind opvalt, dan is het niet leuk. En dan komt het kind niet tot leren.
De wens is dat de leerkracht en het kind elkaar begrijpen.